Ιούνιος

Η διάβαση του Δνείπερου

admin στις 18 Ιουνίου 2009

Днепропетровск. Монумент Славы

Αυτή είναι η ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας ... Brrr, κάτι που μου έχει φέρει τη λάθος στέπα Δεύτερη επίσκεψη στο Dnipropetrovsk. Ενώ περνούσε από εδώ όλοι το ίδιο παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Δεν πειράζει. Η μέρα ξεκίνησε με ένα 7 π.μ., όταν φτάσαμε ακριβώς με το χρονοδιάγραμμα στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης του Δνείπερου.

Πρέπει να πω ότι ο καιρός ήταν ευχαριστημένος. Παρόλο, που διέρχεται από το Alchevsk, ήμασταν σε μια σοβαρή μπάντα από τη βροχή που δεν μας καθησυχάζει. Αλλά στην Ντνιεπροπετρόβσκ, εάν η βροχή ήταν το βράδυ, όλοι στερέψει. Το θερμόμετρο ήταν περίπου 23 στις 7 το πρωί, θα σας πω ότι πολύ ζέστη την ημέρα δεν έγινε (τουλάχιστον όχι το άλμα έως 40 ) Σε γενικές γραμμές, είχα την πρόθεση να επαναλάβει την ίδια διαδρομή που είχε το περπάτημα σε αυτό, ενδεχομένως με κάποιες αποκλίσεις. Και έτσι έγινε. Κίεβο - η πόλη είναι αρκετά μεγάλη και η έκταση και πληθυσμό, και ως εκ τούτου καλύπτουν όλα σε μια μέρα μόνο για πρακτικούς λόγους αδύνατη. Δεν προσπαθείτε, να θέσει ένα στόχο - μόνο για να δείτε τα κυριότερα αξιοθέατα, τα οποία βρίσκονται κυρίως στο κέντρο.

Αμέσως μετά την είσοδό του στην πλατεία μπροστά από το σταθμό αισθάνονται ένα είδος καλή αίσθηση προς την πόλη - τα πάντα είναι τόσο μεγάλη, με μια άνθηση. Πρωινή φλερτ (καλά, για να ξεφύγουμε από αυτό;) Δεν χαλάει την εμπειρία. Φωτογραφημένο μνημείο Petrovsky, κατεβήκαμε τη λεωφόρο στο κέντρο του Καρλ Μαρξ. Λίγα λόγια για τον κεντρικό δρόμο. Πρώτα απ 'όλα, αυτό είναι ένα πολύ μακρύ δρόμο, που περνά μέσα από το κέντρο προς την προκυμαία, όπου η Δνείπερου γυρίζει. Προοπτική είναι πολύ πράσινο, με βολικές πεζόδρομους παγκάκια, (αν και όχι όλα). Σε γενικές γραμμές, θα προτείνουμε για τα πόδια, ειδικά το βράδυ είναι αναμμένα τα φώτα της πόλης, και όταν γίνεται μαλακό και άνετο. Το μόνο μειονέκτημα για τους τουρίστες - είναι ότι όταν τα φύλλα στα δέντρα είναι σχεδόν αδύνατο να φωτογραφίσει το κτίριο, που κινούνται κατά μήκος της λεωφόρου. Θα πρέπει είτε να πάει πιο κοντά στο δρόμο ή τη διασταύρωση να περιμένουν. Ένα κτίριο είναι πραγματικά πανέμορφη! Σχεδόν όλη η διαφορετική αρχιτεκτονική, την εποχή της κατασκευής. Θα δείτε αμέσως αυτό κτίριο δεν ήταν μια μάζα. Αγαπώ αυτήν την παρατυπία στις πόλεις! Γι 'αυτό οι φωτογραφίες είναι τόσο πολλά κτίρια.

Έχοντας αρκετά, είδαμε ένα μνημείο στο Μαξίμ Γκόρκι, και απέναντι από την κεντρική αγορά είχε δει. Η ίδια η αγορά δεν έχει προκαλέσει μεγάλο ενθουσιασμό, αλλά αυτό είναι ακριβώς απέναντι από αυτόν είναι ένα πανέμορφο μικρό κατάστημα στην πρόσοψη του οποίου είναι μια μικρή έκθεση των γλυπτών. Ήταν εκεί που είδα για πρώτη φορά στη ζωή μου, έτσι που σφραγίστηκαν από την πατάτα Colorado σκαθάρι Αξίζει να σημειωθεί η πρωτοτυπία! Πηγαίνοντας σε ένα σκιερό τρόπο με τον Μαρξ, η αριστερά είναι ο κινηματογράφος "Rodina" και αρκετά alleyka με σιντριβάνι και ένα μνημείο προς τα δεξιά και Chkalov πάρκο (πάρκο όνομα globa), το οποίο περιλαμβάνει μια λίμνη, όπου οι κύκνοι, εκτεταμένες δενδροφυτεύσεις, οι σιδηροδρομικές για τα παιδιά , παγκάκια, παιδικές χαρές ... Αν περπατήσετε μέσα από το πάρκο, θα είναι η περιφερειακή διοίκηση. Λίγο πιο πέρα, και ελαφρώς προς τα αριστερά - πλατεία Λένιν. Και πάλι: μια βρύση που εργάζονται, με τα περιποιημένα ξέφωτα, όμορφη πέτρα istukanchiki - λαμπρότητα και την ομορφιά! Ντνιεπροπετρόβσκ δεν είναι κουρασμένος το πρωί θαυμάζουμε! Πολύ καλά όλα αυτά τα ξυλοδαρμό γοητεύει, επιστρέψαμε στην λεωφόρο και πήγε για να τη ρωσική Θεάτρου. Πικρό, όμως, και σε κάποια απόσταση από αυτό είναι το θέατρο της όπερας και μπαλέτου. Δυστυχώς, το συντριβάνι στην όπερα δεν λειτουργεί. Μπορεί να περιλαμβάνει μόνο το βράδυ, επειδή φωτίζεται από την πόλη και οι εικόνες φαινόταν πολύ φωτεινό.

Η εκστρατεία συνεχίζεται. Όταν έφτασε το κτίριο διοίκησης της πόλης, γυρίσαμε προς τα αριστερά. Μια ξεχωριστή γραμμή θα πρέπει να αναφέρουμε το κεντρικό κτίριο ταχυδρομείο, η οποία είναι πολύ παλιά και είναι πολύ ωραία διακόσμηση (ναι, το κεντρικό ταχυδρομείο σε πολλές πόλεις εξετάσουμε δροσερό). Tetaralny Λεωφόρο ανταποκρίνεται στο όνομά του, το Θέατρο Νέων και το μουσικό-δραματική Τάρας Σεβτσένκο. Το ίδιο το μνημείο έσκυψε Kobzar πλάι-πλάι. Μετά από μια σύντομη rynochek αριστερά στην οδό Κεντρικής (το όνομα δεν είναι), αλλά στη συνέχεια επέστρεψε στο θέατρο και περπάτησε κάτω από την λεωφόρο, ώστε να μην χάσετε τα αξιόλογα κτίρια και μνημεία. Πήραμε την πλατεία Λένιν (Μου αρέσει πολύ, αλλά όταν τελείωσε η ανακατασκευή του;), Μια μικρή στροφή στο κομμάτι κεντρική λεωφόρο στο δρόμο - έξυπνα περιοχή με τα πόδια. Και ανέβηκε και το δικαίωμα να Καθεδρικού Ναού Αγίας Τριάδος στην Κόκκινη Πλατεία οδό. Γι 'αυτό Μ' αρέσει ακόμα να Ντνιεπροπετρόβσκ - έτσι είναι γεγονός ότι οι μη κύριες οδούς δεν ρίξει για να επιβιώσουν. Είχαν, επίσης, παρακολούθηση, καθαρίζονται, φροντίδα. Έτσι, υπάρχει κάτι να δείτε! Δεν είναι απρόσωπη! Κάθε δρόμο με τη δική του ιστορία, τα σπίτια τους, τους μάρτυρες, τους παρελθόν και το παρόν ...

Φωτογραφίζοντας τον καθεδρικό ναό, πήγαμε πίσω στον Μαρξ και πήγε πιο ψηλά από τη λεωφόρο. Στρίψτε δεξιά λίγο έξω από Ispolkomovskaya (όπου κομψό περίπτερα αφιερωμένο στην Ντνιεπροπετρόβσκ) και Γκόγκολ (ήσυχο ήσυχο δρόμο του ίδιου μνημείου στην αρχή). Σταδιακά, φαινόταν μακριά το κτίριο της Τελωνειακής Ακαδημίας, η οποία έχει ιστορική αξία, και στη συνέχεια μνημείο Λομονόσοφ - ένα είδος δεκάρα επιστήμονα. Γιατί όχι; Δικαστή για τον εαυτό σας: το δεξί χέρι - Βουνό Ακαδημίας, στην αριστερή - Βιβλιοθήκη και Ιστορικό Μουσείο Στη συνέχεια πήγαμε, χωρίς στροφή, πέρα από την δεξαμενή σε ένα βάθρο-απελευθερωτή (πιθανώς σε κάθε πόλη υπάρχει μια δεξαμενή, και αναρωτιέστε; - πόσο πολλά κομμάτια των τεράστιων υπαίθριων χώρων μας) Για την πιο μεγαλειώδη λεωφόρο, που οδηγεί στο Μνημείο της Δόξας. Ειλικρινά, όταν βλέπετε για πρώτη φορά αυτό το μνημείο, είναι απλά εκπληκτική. Ψηλός, όμορφος, ισχυρό, που θυμίζει τις τρομερές, αλλά γενναίες στιγμές της ιστορίας μας! Alley τελειώνει με ένα είδος πλατφόρμας προβολής, που είναι εύκολα ορατό από τις Δνείπερου, απομακρυσμένες περιοχές από τα πεδία της πόλης, και τα δάση.

Μετά από ξεκούραση στη σκιά, σε μια κοντινή αυλή, αρχίσαμε δρόμο της επιστροφής - κάτω στη λεωφόρο, αυτή τη φορά δίνοντας την ατομική αξία των οποίων είναι κοντά στην προκυμαία. Περνώντας τη στέγαση Ιατρικό Πανεπιστήμιο, γυρίσαμε τον Οκτώβριο (η πλατεία του δρόμου, τόσο σοβαρά, δεν ξέρω πώς να το ονομάσουμε έτσι) και πήγε στο πάρκο με το όνομα μετά TG Σεβτσένκο (ναι, με αυτόν σε αυτή την πόλη πολλά πράγματα που συνδέονται, σε άλλες πόλεις είναι λίγο μικρότερο, αλλά επίσης αρκετοί). Park είναι εκτεταμένη, υπάρχουν πίνακες των σχεδίων, σκάκι, γήπεδα τένις, παιδικές χαρές, ένα μεγάλο αριθμό των πάγκων. Αξιοθέατο, φυσικά, είναι ο πρώην παλάτι του Ποτέμκιν - τώρα ο ίδιος και το Παλάτι του Πολιτισμού και το κτίριο του πανεπιστημίου. Μπορεί να προκαλέσει ένα αίσθημα συμπόνιας για το μνημείο, «Πένθος», που ανεγέρθηκε στη μνήμη των μαθητών Κομσομόλ που σκοτώθηκαν στον πόλεμο. Αφού περάσετε μέσα από το πάρκο, που ήταν στη γέφυρα (πεζών θεωρητικά, αλλά για μια τιμή, και κινητήρα), γεγονός που οδηγεί στο μοναστήρι νησί (πρώην Κομσομόλ) - παραλία Μέκκα των κατοίκων της περιοχής. Θέα από τη γέφυρα προς όλες τις κατευθύνσεις μόλις συναρπαστικό πολυτέλεια! Δνείπερου ανάχωμα, εθνική οδό, γέφυρα ... Θα έχουν περάσει και στάθηκε και κοίταξε και κοίταξε να. Αφού περάσαμε τη γέφυρα, μας υποδέχτηκαν με ποιον; Αυτό είναι σωστό! Τάρας! Όμως, ένα μνημείο σε απλά αριστούργημα! Ψηλός, Σεβτσένκο κοιτάζει κάτω από τα φρύδια του, συνοφρύωμα, scowling, αλλά όχι κακόβουλα. Πολύ στιβαρή κατασκευή, σε όλες τις αισθήσεις! Ίσως αυτό είναι το καλύτερο από αυτά Kobzar χώρων, έχω δει.

Βγαίνοντας από το πάρκο, βρισκόμαστε τον Οκτώβριο (μετά την περιοχή), η οποία είναι ταυτόχρονα και η πράσινη ζώνη, εντός του οποίου είναι ένα μνημείο για τον Αλέξανδρο Matrosov, Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (πολύ ζωηρό κίτρινο χρώμα, το χρώμα μοιάζει Vladimir στο Κίεβο ), μια σειρά από μνημεία (τα νεκρά αστυνομικοί, στρατιώτες-απελευθερωτές), η δημιουργία ενός διόραμα "Μάχη για Δνείπερος", έχει ήδη αναφερθεί ιστορικό μουσείο με ένα μνημείο για τον ιστορικό Ντμίτρι Yavornytsky το ένα χέρι και με τις Polovtsian broads πέτρα πάνω στην άλλη. Μια πολύ πλούσια σημεία ενδιαφέροντος.

Ο Μαρξ είναι ήδη κάτω στο δρόμο, που είναι πιο κοντά στην προκυμαία, και όχι το εμπορικό κέντρο. Περάστε Χημικών Σώματος Πανεπιστήμιο (ιστορικό σημείωμα, από τον τρόπο) και στρίψτε το οδόφραγμα του δρόμου. Και μετά αμέσως αριστερά και θα είναι στο Sholom Aleichem. Λίγο πιο πέρα είναι η χορωδιακή Συναγωγή. Συνεχίζοντας, ο δρόμος γίνεται σταδιακά ένα Kotsubynskogo, κατάδυση κάτω από τη γέφυρα, κοντά στην έξοδο του τσίρκου (μια υπέροχη θέα ανοίγει τα επιχειρηματικά κέντρα!), Και, που διασχίζουν το δρόμο, να πάρει στο ανάχωμα του VI Λένιν. Πρέπει να πω ότι το ανάχωμα - δεν είναι πολύ μεγάλη και έγινε, καθώς το ανάχωμα και όχι ένα δρόμο. Αλλά αυτό δεν την εμποδίζει από το να είναι πολύ χαριτωμένο. Ζωντανεύει το τοπίο είναι ευχάριστη όαση πρασίνου μεταξύ των συγκεκριμένων και μικρά συντριβάνια, ρίχνοντας δεξιά από το εξώφυλλο. Μερικά αφηρημένα αγάλματα είναι παρόντες εδώ, αλλά το μονοπάτι μας είναι να το σιντριβάνι στο νερό. Κρήνη της απαλλαγής μέτρια και καλαίσθητο, αλλά αν δεν σας αρέσει, πόσοι από αυτούς στην πόλη σας; (Δεν Pitertsy συμμετέχουν στην έρευνα ) Γύρνα και να περπατήσετε κατά μήκος της προκυμαίας προς την αντίθετη κατεύθυνση προς το σιδηροδρομικό σταθμό, υπό την οδική γέφυρα Tenek και δροσερό. Θα φωτογραφίσει τα μνημεία που βρίσκονται κατά μήκος του τρόπου και βουτιά στα δροσερά νερά της εξοικονόμησης το σοκάκι. Τρεις η ώρα το απόγευμα και θα πάμε να φάμε. Με έμμεσο τρόπο, φυσικά Οδός του Λένιν, ο Πλεχάνοφ, Μόσχα, Γκλίνκα, Χάρκοβο, Shirshov ... Και διέλευση Καρλ Μαρξ, ερχόμαστε να Καρλ Λίμπκνεχτ, όπου ένα φιλικό χαμόγελο, «καλύβα Puzata."

Τέσσερις ώρες. Εκπαιδεύστε το ήμισυ του όγδοου. Τα πόδια είναι το βουητό. Σύντροφε διαμαρτυρίες κατά περαιτέρω αυξήσεις στην πόλη και θα πάμε να καθίσει στο ανάχωμα στον πάγκο. Σε έξι διορισμένοι από το σταθμό South. Έμμεσο τρόπο :-) Χυτήριο Street, η οποία είναι το Ωδείο Γκλίνκα, τότε Rogalyova, Voroshilov. Αφήνουμε τον Μαρξ, θα αυξηθεί με την προοπτική του Gagarin. Τώρα πιάσουμε επί της λεωφόρου, κοιτάζοντας προσεκτικά προς τα δεξιά, έτσι ώστε να μην χάσουμε το δρόμο μας που θέλετε να Ιατρική. Οδός Πιλοτική ομαλά στην πλαγιά, η οποία μας οδηγεί στην godforsaken θέση στην ένδοξη πόλη του ποταμού Δνείπερου - Νότιο Σιδηροδρομικό Σταθμό. Οι μόνες πλέον - μόνο nevokzalnye τιμές σε ποτά και τρόφιμα. Το υπόλοιπο - μειονεκτήματα Εκπαιδεύστε το δίκιο με το χρονοδιάγραμμα, μέχρι στιγμής, Dnepropetrovsk ...

Για να συνοψίσω. Πόλη ένα ωραίο, καθαρό, φωτεινό, ευχάριστο και την καρδιά και τα μάτια. Ναι, μου αρέσει πολύ και δεν το αρνούνται. Αυτές οι πόλεις έχουν κάτι να αγαπούν, ακόμη κι αν είναι για να σας - δεν είναι η μητρική. Πολύ πράσινο, με πολλά πάρκα και σιντριβάνια, μνημεία, τα τουριστικά αξιοθέατα, μόνο ένα όμορφο κτίριο. Αλλά ταυτόχρονα σύγχρονο και μεθοδικός. Για την πόλη, που 230 χρόνια, είχε πολλά να δείτε και να μοιράζεται πρόθυμα τις αναμνήσεις του (πλάκες των κτιρίων που είναι πάρα πολύ). Τοποθετήστε κάπου στην Ντνιεπροπετρόβσκ σε σύγκριση με το ευρωπαϊκό - το κέντρο αποτελείται από μεγάλη ευθεία δρόμους, να χάνονται είναι πολύ δύσκολο. Η πόλη είναι πολύ εύκολη, δεν napryazhno. Είναι ωραίο να έρχονται και όταν φεύγουν, δεν του λέτε: "! Αντίο" ... Και λένε: «Δείτε, του Δνείπερου. Θα είμαι πίσω! "